Da li se „nehrišćanska“ imena menjaju na krštenju? Evo šta se dešava sa imenima koja nisu u crkvenom kalendaru

Mnoga imena koja su danas popularna u Srbiji ne potiču iz tradicionalnog hrišćanskog imenskog fonda. Zbog toga se često postavlja pitanje šta se dešava kada dete sa takvim imenom dođe na krštenje i da li tada mora da dobije drugo, „crkveno“ ime.

U Srbiji su danas veoma popularna imena koja ne zvuče tradicionalno i koja se ne nalaze u uobičajenim spiskovima imena svetitelja. Zbog toga se među roditeljima često može čuti da se takva imena smatraju „nehrišćanskim“ i da ih na krštenju treba promeniti. Međutim, praksa nije uvek ista i može zavisiti od okolnosti, lokalnih običaja i razgovora sa sveštenikom koji obavlja obred.

Šta se dešava ako ime nije među imenima svetitelja?

U slučajevima kada ime koje osoba nosi nije povezano sa svetiteljem čiji se praznik obeležava u crkvenom kalendaru, može se dogoditi da sveštenik predloži drugo ime za potrebe crkvenog života. Takvo ime najčešće bude ime nekog svetitelja. Ideja koja stoji iza ove prakse jeste da osoba na krštenju ulazi u novi život u Hristu i dobija ime po svetitelju koji joj može biti uzor i zaštitnik. Ipak, nije pravilo da svako ko nosi ime koje nije u kalendaru automatski mora da ga promeni.

Možda vas zanima

Gore za žive, dole za mrtve: Šta kažu sveštenici, da li se tako pale sveće

Počinje novi ciklus: Danas je Crkvena Nova godina, evo šta treba uraditi

Ako ovako nazovete dete, odmah će vas prijaviti: Evo koja imena su zakonom zabranjena u Srbiji

Neka imena su vremenom postala uobičajena

Zanimljivo je da se odnos prema pojedinim imenima kroz vreme menja. Ime Tara, na primer, danas je veoma rasprostranjeno, pa se u praksi može dogoditi da se ono zadrži i prilikom krštenja. Slična situacija može postojati i sa imenima kao što su Mia, Lara, Selena, Nika, Ela, Vid i Lav. Zbog toga se ne može jednostavno napraviti spisak imena koja „moraju“ da budu promenjena. Ono što je nekada bilo neuobičajeno ili smatrano neprikladnim za crkveni kontekst danas može biti prihvaćeno drugačije.

Mnogo toga zavisi od sveštenika i lokalne prakse

Upravo zbog toga u Srbiji postoje različita iskustva. Neko će na krštenju zadržati svoje građansko ime, čak i ako ono nije ime nekog svetitelja. U drugom slučaju, sveštenik može predložiti da osoba dobije i drugo, odnosno „kršteno“ ime. Ovo se posebno može dogoditi kod odraslih osoba koje se krštavaju i koje već godinama koriste svoje građansko ime. Zato roditelji koji planiraju krštenje deteta sa neuobičajenim imenom, kao i odrasli koji žele da se krste, mogu unapred razgovarati sa sveštenikom koji će obaviti obred.

Nije svako „neobično“ ime automatski problem

Važno je napraviti razliku između imena koje nije tradicionalno srpsko, imena koje nije slovenskog porekla i imena koje nije povezano sa svetiteljem. To nisu nužno iste stvari. Konačna praksa može zavisiti od konkretnog slučaja, parohije i saveta sveštenika. Zbog toga tvrdnju da se „svako nehrišćansko ime mora promeniti na krštenju“ treba uzeti sa rezervom. Najsigurniji odgovor za konkretnu situaciju jeste razgovor sa parohijskim sveštenikom pre samog krštenja.