Ime koje je pesnik izmislio: Crkva ga nije priznavala 150 godina, a danas je jedno od najpoznatijih ženskih imena

Svetlana je jedno od retkih ženskih imena čiji se nastanak može prilično precizno smestiti u istoriju. Nije poteklo iz narodnog običaja ni iz crkvenog kalendara, već iz književnosti. Dugo je smatrano izmišljenim imenom, a danas je poznato širom slovenskog sveta.

Postoje imena koja su stara vekovima, ona koja potiču iz religije, kao i ona koja su nastala iz narodnih običaja. A postoji i Svetlana – ime koje je svoj život počelo na stranicama književnog dela. Iako danas zvuči potpuno prirodno i tradicionalno, Svetlana je zapravo relativno „mlado“ ime. Prvi put se pojavilo početkom 19. veka, a trebalo je da prođe mnogo vremena da bude prihvaćeno kao pravo lično ime.

Sve je počelo jednom pesmom

Ime Svetlana prvi put se pojavilo 1802. godine u romanu Aleksandra Vostokova „Svetlana i Mstislav“. Nekoliko godina kasnije, 1813, dodatnu popularnost donela mu je poznata balada ruskog pesnika Vasilija Žukovskog – „Svetlana“. Upravo je Žukovski pomogao da se ime proširi među čitaocima i da iz književnosti polako pređe u svakodnevni život. Ime je povezivano sa slovenskim korenom „svet“, odnosno sa svetlošću i nečim svetlim. Zbog toga je dobilo izrazito nežnu i simboličnu asocijaciju – onu koja donosi svetlost.

Možda vas zanima

Ako tražite zvučno ime za devojčicu, evo 10 primera iz grčke i rimske mitologije: Svako krije posebno značenje

Kažu da nagoveštava težak život: Ovo žensko ime prati neobično verovanje, dobro razmislite pre nego što tako nazovete ćerku

Kada dete počinje da reaguje na svoje ime? Sve što roditelji treba da znaju

Zašto crkva dugo nije prihvatala Svetlanu?

U 19. veku Svetlana nije postojala u crkvenom kalendaru svetaca. Zbog toga devojčice nisu mogle jednostavno da budu krštene tim imenom. Pošto je smatrano književnom tvorevinom, odnosno novim i „izmišljenim“ imenom, pri krštenju su se koristila druga imena sličnog značenja. Među njima su bila Fotina i Fotinija, čiji se koren takođe povezuje sa svetlošću. Tek mnogo kasnije Svetlana je dobila svoje mesto u crkvenoj tradiciji. Godine 1943. ime je zvanično uvršteno u crkveni kalendar, čime je završena njegova neobična transformacija – od književne novotarije do priznatog ženskog imena.

Od književne izmišljotine do jednog od najpopularnijih imena

Prava popularnost Svetlane počela je sredinom 20. veka. Tokom 1950-ih, 1960-ih i 1970-ih godina ime je bilo izuzetno rasprostranjeno u Sovjetskom Savezu. Na njegovu popularnost uticali su književnost i muzika, ali i poznate ličnosti koje su ga nosile. Jedna od najpoznatijih bila je Svetlana Alilujeva, ćerka Josifa Staljina. Ime je tako za relativno kratko vreme prešlo neobičan put: od pesničke zamisli i imena koje crkva nije priznavala, do jednog od prepoznatljivih ženskih imena svog vremena.

Danas je ređe, ali nije zaboravljeno

Popularnost imena Svetlana danas je manja nego u drugoj polovini 20. veka, ali ono i dalje ima snažan kulturni i istorijski trag. Na prostoru bivše Jugoslavije ime je posebno prepoznatljivo zahvaljujući brojnim poznatim ženama koje su ga nosile. Među njima su Svetlana Ražnatović, Svetlana Bojković i Svetlana Kitić. Zanimljivo je i to što Svetlana ima veoma prepoznatljiv nadimak – Ceca, koji je kod nas postao gotovo zaseban simbol. Od imena koje je nekada delovalo neobično i neprirodno, Svetlana je tako postala deo svakodnevnog života i kulture. Njena priča pokazuje koliko se odnos prema imenima može promeniti kroz istoriju. Ono što je nekada bilo „izmišljeno“ i neprihvatljivo, danas mnogima zvuči tradicionalno, nežno i potpuno prirodno.